woensdag 25 februari 2009
Mongolie, Ik ga terug.
We zijn weer bereikbaar na 6 dagen in de outback van Mongolie. Veel te kort, want wat een geweldig land. We hebben zo genoten van de uitgestrekte vlakte de bergen, de nomaden en hun vodka, het paardrijden en vissen. Ik weet nu al dat ik terug ga naar dit uitgestrekkte land. Ik denk dat de paar foto's boekdelen spreken. Ik en tristan hebben genoten, en we balen dat we morgen alweer de trein terug naar Beijing hebben.




donderdag 19 februari 2009
Aangekomen in Mongolie
Zo, het heeft wat tijd in beslag genomen, maar zijn dan vanmorgen eindelijk geariveerd in Ulaan Bator, de hoofdstad van Mongolie. Ongeveer drie dagen onderweg geweest van Beijing naar Ulaan Bator. Vetrokken Woensdag om 17 uur met een Chineese slaapbus naar de grens, En als chinesen een slaapbus bedoelen, hebben ze het ook echt over een bus vol met veel te krappe bedjes en 11 uur je plas ophouden. 4 uur sochtends belandt je dan tussen razende grens chineesen die je alleen maar proberen optelichten voor een rit naar... ja waarheen? Gelukkig hebben we in de bus een mongool gezien die wel engels sprak, dus stappen we op hem af. En ja, hij helpt ons graag, een 23 jaarige mongool die studeert in Manchester. Hij weet precies wat we moeten doen, en brengt ons naar een hotel waar we met zijn drietjes een kamer(drie houten vlonden) delen voor 3 euro. De volgende ochtend helpt hij ons met het regelen van een visa, die vervolgend ook binnen een uur klaar is. Op naar de grens, en we vervolgens bij zijn zus, mogen dineren en een tukkie doen. Nu al een gewelddig gastvrij volk die Mongolen. Dan om 18 uur, weer eens 14 uur in de trein naar Ulaan bator, en wederom op veel te krappe en harde bedjes, tussen de etende en vodka drinkende mongolen, op het moment wellicht een tegenvaller, maar ik ga dit nooit meer vergeten, Geweldig. UIteindelijk om 10 uur in Ulaan bator belandt, dude van het hostel pikt ons op, en plannen gelijk een reis naar de outback, want daarvoor kom je tenslotte naar mongolie. Aankomende week totaal niet meer bereikbaar, heerlijk...



maandag 16 februari 2009
Eindelijk naar Mongolie
Het is dan eindelijk zo ver, we hebben morgen de bus naar de grens van Mongolie. En volgend de Lonly planet kunnen we dan op de grens een visa kopen om mongolie binnen te komen. Dat hopen we dan maar, anders kunnnen we weer 12 uur terug met de bus. Al met al een hoop geregel, het gaat allemaal niet zo makkelijk hier in China.


Maar niet verder getreurd, Ondertussen een trip gemaakt naar de "Great Wall". Nou groot is ie zeker, en het is echt geweldig om het te zien, zo'n imens bouwwerk, er komt dan ook maar geen eind aan. We hebben een toch gemaakt van 4 uur, over het niet volledig gerenoveerde gedeelte van de muur, wat minder toeristiche is. Maar toch wel blij dat wenu eindelijk on the road kunnen, en het avontuur te gemoed gaan, want een volle week Beijing is wel iets te veel van het goede.
zaterdag 14 februari 2009
From Beijing to Beijing.
Oh,oh, wat een teleurstelling. Dachten al lang in Mongolie te zijn, en zijn nu alweer terug in Beijing. Totaal in niemandsland beland en totaal geen comunicatie mogelijk met de chinesen daar. Dus maar terug naar Beijing en hopen dat we een dezer dagen wel een trein kunnen nemen naar Ulaan Bator, oftewel Mongolie. Want we staan te springen om de outback te verkennen en lekker te galopperen op de mongoolse paarden.
donderdag 12 februari 2009
Beijing City
Vier dagen in Beijing, voelen als drie weken. Al zo veel gezien en meegemaakt, in een totaal andere wereld als europa. Beijing is echt een bizarre stad, Gehuld in smog komt de zon maar nauwelijks door. Wel is het overal super schoon, en zie je dan ook chinezen de hele dag alles schrobben en poetsen. Op straat dan, want zodra je een restaurantje binnen komt, moet je vooral niet denken aan hoe de keuken eruit ziet. Dat je ergens naar het toilet gaat tussen allerlei bakken vol met darmen en levr, is dat ook niet eens heel raar. De Chinezen zelf zijn toch ook een appart volk. Heel gastvrij en vriendelijk, spugen ze wel de straten van beijing vol, Dat mag dan weer wel. Ook voelt het als een hele veilige stad, overal hangen camera's en lopen er militairen en politieagenten op de straat. 

Ik en Tristan vermaken ons prima, Slapen in een heerlijk hostel, wat niet duur is. Drinken hier en daar een lekker chinees biertje, en zijn natuurlijk ook nog aan het werk. De opnamen voor Cheaptikcets lopen dan ook gesmeerd. Natuurlijk ook nog allerlei onzin filmen, want je ziet wat rare dingen hier!
Toch kijken we uit om naar Mongolie te gaan, lekker de frisse en gezonde berglucht. Gaan waarscheinlijk zaterdag met de trein naar de grens. Morgen naar de Chinese muur, en vandaag naar de Verboden stad.
dinsdag 3 februari 2009
Abonneren op:
Reacties (Atom)
